Μουντιάλ 2026: Οι οκτώ λόγοι που ο Ινφαντίνο ξεπέρασε σε αρνητική φήμη ακόμη και τον Μπλάτερ

Ωστόσο, επί ημερών του Τζιάνι Ινφαντίνο φαίνεται πως συνέβη το αδιανόητο. Οι προσδοκίες ήταν ήδη χαμηλές, ωστόσο, ο διοικητικός ηγέτης της ανώτατης αρχής του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, κατάφερε να απογοητεύσει ακόμη περισσότερο. Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι. 

Η διεύρυνση του Μουντιάλ

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα είχε κάποτε ένα ιδανικό και απλό φορμάτ: 16 ομάδες στους ομίλους και στη συνέχεια απευθείας προημιτελικά. Κάθε παιχνίδι είχε σημασία, τα προκριματικά ήταν πραγματικά ανταγωνιστικά και δεν υπήρχαν πολύπλοκοι υπολογισμοί για τις καλύτερες τρίτες ομάδες που τελικά επιβραβεύουν τη μετριότητα.

Ακόμη και σήμερα, πολλοί θυμούνται με πικρία την Πορτογαλία στο Euro 2016, η οποία προκρίθηκε από τους ομίλους με τρεις ισοπαλίες, πίσω από την Ουγγαρία και την Ισλανδία, πριν κατακτήσει το τρόπαιο.

Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ της επέκτασης του Παγκοσμίου Κυπέλλου και αρκετές από τις ομάδες που συμμετείχαν το 2026 απέδειξαν ότι άξιζαν την παρουσία τους. Εννέα από τις δέκα αφρικανικές ομάδες προκρίθηκαν από τη φάση των ομίλων, δείχνοντας ότι η ήπειρος ίσως άξιζε περισσότερες θέσεις εδώ και χρόνια.

Ωστόσο, το νέο σύστημα με 48 ομάδες εξακολουθεί να θεωρείται προβληματικό. Η κατάταξη των τρίτων ομάδων χαρακτηρίζεται αχρείαστα περίπλοκη, ενώ όσο αυξάνονται οι συμμετοχές, τόσο μειώνεται η πίεση και η σημασία κάθε αγώνα.

Ο Ινφαντίνο, σύμφωνα με τους επικριτές του, χρειάζεται να θυμηθεί μια απλή φράση: «το λιγότερο είναι περισσότερο».

Η περίφημη ομιλία πριν από το Μουντιάλ του Κατάρ

Λίγο πριν από την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022, ο Ινφαντίνο προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση δηλώνοντας: «Σήμερα νιώθω Καταριανός. Σήμερα νιώθω Άραβας. Σήμερα νιώθω Αφρικανός. Σήμερα νιώθω ομοφυλόφιλος. Σήμερα νιώθω άνθρωπος με αναπηρία. Σήμερα νιώθω μετανάστης εργάτης».

Λίγο αργότερα υποστήριξε ότι καταλαβαίνει τι σημαίνει να υφίστασαι διακρίσεις, επειδή όταν ήταν παιδί δεχόταν πειράγματα στο σχολείο λόγω των κόκκινων μαλλιών και των φακίδων του.

Για πολλούς, η τοποθέτησή του θεωρήθηκε εντελώς άστοχη και εκτός κλίματος, σε μια περίοδο έντονης κριτικής προς το Κατάρ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η στενή σχέση με τον Ντόναλντ Τραμπ

Η διοργάνωση του Μουντιάλ του 2026 συνοδεύτηκε από αρκετές πολιτικές εντάσεις, από ζητήματα ασφάλειας έως περιορισμούς εισόδου για πολίτες συγκεκριμένων χωρών. Παρ' όλα αυτά, ο Ινφαντίνο έχει κατηγορηθεί ότι διατηρεί υπερβολικά στενές σχέσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ, είτε μέσω της δημιουργίας γραφείου στον Trump Tower είτε μέσω των ιδιαίτερα εγκωμιαστικών δημόσιων εμφανίσεών του.

Οι επικριτές του αναγνωρίζουν ότι η θέση του προέδρου της FIFA δεν είναι εύκολη, ωστόσο θεωρούν ότι συχνά δείχνει υπερβολικά συμβιβαστικός απέναντι σε ισχυρούς πολιτικούς ηγέτες.

Το σόου στο ημίχρονο του τελικού

Για πρώτη φορά στην ιστορία, ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026 θα περιλαμβάνει σόου στο ημίχρονο, στα πρότυπα του Super Bowl, με τη συμμετοχή καλλιτεχνών που θα επιλεγούν με τη βοήθεια των Coldplay.

Πολλοί φίλαθλοι θεωρούν ότι το ποδόσφαιρο δεν χρειάζεται να μιμηθεί το NFL και ότι ο ίδιος ο αγώνας θα έπρεπε να παραμένει το επίκεντρο της διοργάνωσης.

Η αποφυγή δύσκολων ερωτήσεων

Σε αντίθεση με τον Μπλάτερ, ο οποίος δεχόταν ερωτήσεις στις συνεντεύξεις Τύπου, ο Ινφαντίνο κατηγορείται ότι αποφεύγει συστηματικά τη δημόσια λογοδοσία. Προτιμά να ανακοινώνει αποφάσεις και ενημερώσεις μέσω των κοινωνικών δικτύων, χωρίς να απαντά στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων.

Η εποχή των influencers

Η FIFA κατηγορείται ότι δίνει ολοένα μεγαλύτερη έμφαση στην προβολή μέσω διασημοτήτων και influencers. Η παρουσία προσωπικοτήτων όπως ο iShowSpeed ή ο Salt Bae σε κορυφαίες διοργανώσεις θεωρείται από αρκετούς υπερβολική και ξένη προς την παράδοση του ποδοσφαίρου.

Οι επικριτές εκτιμούν ότι κάθε νέα διοργάνωση μοιάζει περισσότερο με υπερθέαμα παρά με καθαρά ποδοσφαιρική γιορτή.

Η εμφάνισή του στα άλμπουμ Panini

Μπορεί να φαίνεται ασήμαντο, όμως η παρουσία του ίδιου του Ινφαντίνο στα αυτοκόλλητα της Panini προκάλεσε ειρωνικά σχόλια.

Πολλοί θεώρησαν ότι πρόκειται για ακόμη μία ένδειξη της επιθυμίας του να βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας, σε μια θέση που παραδοσιακά ανήκει στους ποδοσφαιριστές και όχι στους διοικητικούς παράγοντες.

Η υπόθεση των ανατροπών στις τιμωρίες

Η αφορμή για την κριτική αποτέλεσε η ανατροπή της τιμωρίας του Φολαρίν Μπάλογκαν, ενώ παρόμοια είχε συμβεί και στο παρελθόν με τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Το άρθρο υποστηρίζει ότι όταν η FIFA φαίνεται να αλλάζει τους δικούς της κανονισμούς προς όφελος μεγάλων ονομάτων ή παικτών που εξυπηρετούν τη διοργάνωση, δημιουργείται σοβαρό ζήτημα αξιοπιστίας.

Ο ίδιος ο Μπάλογκαν είχε αποδεχθεί την αποβολή του, καθώς δεν υπήρχε διαθέσιμη διαδικασία έφεσης. Ωστόσο, η FIFA παρενέβη αργότερα και ανέτρεψε την τιμωρία. Οι συντάκτες αναρωτιούνται αν θα συνέβαινε το ίδιο εάν επρόκειτο για ποδοσφαιριστή από χώρες όπως το Βέλγιο, η Κολομβία ή η Αίγυπτος.

Καταλήγουν πως τέτοιες αποφάσεις πλήττουν την αξιοπιστία του αθλήματος, καθώς η ισονομία αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της ακεραιότητας του ποδοσφαίρου.